Przy ulicy Kwietnej 32 w Gdańsku Oliwie – jednej z najstarszych i najbardziej urokliwych dzielnic miasta – stanął kameralny parterowy budynek z antresolą. Ulokowano w nim dwa apartamenty willowe: każdy z oddzielnym prywatnym wejściem, dużym ogrodem i garażem. Dom znajduje się w spokojnej enklawie, tuż przy Stawie Młyńskim. Dobrze wtapia się w otoczenie, w którym dominuje tradycyjna niska zabudowa.

Stara Oliwa urzeka architekturą willi i kamienic mieszkaniowych z przełomu XIX i XX wieku, otoczonych ogrodami i cichymi uliczkami. Wiele z nich prowadzi ku lasom Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Blisko stąd do Parku Oliwskiego i zabytkowego Pałacu Opatów. Nad okolicą górują wieże Archikatedry Oliwskiej.

Do innych rejonów miasta można wygodnie dojechać autem, ale też autobusem, tramwajem lub pociągiem SKM. Na miejscu są szkoły, przychodnie lekarskie oraz, bardzo blisko, Uniwersytet Gdański. Dobry klimat tworzą restauracje, kawiarnie, Oliwski Ratusz Kultury oraz lokalny targ.

Ulica Kwietna to jeden z najstarszych traktów Oliwy. Kiedyś właśnie tędy gdańszczanie udawali się na niedzielne spacery wzdłuż Potoku Oliwskiego. Przed II wojną światową nosiła nazwę Rosengasse i była chętnie odwiedzana również przez mieszkańców innych części miasta.
Wartki nurt potoku napędzał powstające tu kuźnie, prochownie i młyny. Współcześnie ich śladem pozostaje zbiornik wodny.

Zachowały się również trzy autentyczne domki czeladnicze. Dawniej było ich znacznie więcej, co już w XVIII wieku dokumentowały mapy Opactwa Cysterskiego w Oliwie. Osiedlali się tutaj, w pobliżu swoich warsztatów pracy, majstrowie i czeladnicy wraz z całymi rodzinami. Mieszkali w parterowych domkach o dwuspadowych dachach pokrytych dachówką oraz charakterystycznych wąskich drzwiach i oknach osadzonych nisko przy ziemi.

Architektura współczesnego budynku wprost nawiązuje do dawnej zabudowy przy ulicy Kwietnej 32. Proporcje i charakter tradycyjnych domostw młynarzy i czeladników związanych z oliwskimi młynami odtworzono z szacunkiem dla historii miejsca i pod opieką konserwatora zabytków.

Projekt zrealizowano z dużą dbałością o detale. Zastosowano tradycyjne materiały wykończeniowe: dach pokryto ceramiczną dachówką w kolorze naturalnej czerwieni, elewację wykończono płytką klinkierową, a całość uzupełniono miedzianymi rynnami, które z czasem nabierają szlachetnej patyny.

Projekt zrealizowano z dużą dbałością o detale. Zastosowano tradycyjne materiały wykończeniowe: dach pokryto ceramiczną dachówką w kolorze naturalnej czerwieni, elewację wykończono płytką klinkierową, a całość uzupełniono miedzianymi rynnami, które z czasem nabierają szlachetnej patyny.
Projekt zrealizowano z dużą dbałością o detale. Zastosowano tradycyjne materiały wykończeniowe: dach pokryto ceramiczną dachówką w kolorze naturalnej czerwieni, elewację wykończono płytką klinkierową, a całość uzupełniono miedzianymi rynnami, które z czasem nabierają szlachetnej patyny.

Od strony ogrodu architektura zyskuje współczesny wyraz. Szeroka, sięgająca antresoli lukarna wpuszcza do wnętrz dużą ilość naturalnego światła i otwiera apartament na otaczający krajobraz. Dzięki niej zarówno salon, jak i sypialnia na antresoli mają widok na ogród, las oraz widoczne w oddali Wzgórze Pachołek. W ten sposób natura staje się integralną częścią codziennego życia mieszkańców.